پنجشنبه، ۱۹ شهریور ۱۴۰۵
یکی از باورهای قدیمی درباره مراقبت از زخم این است که «زخم اگر باز بماند زودتر خشک و خوب میشود.» اما در بسیاری از شرایط، این تصور با اصول نوین مراقبت از زخم همخوانی ندارد.
در بسیاری از زخمهای سطحی و باز، پوشاندن زخم با یک پانسمان مناسب میتواند از آن در برابر آلودگی، اصطکاک و آسیب مکانیکی محافظت کند و به حفظ یک محیط مناسب برای ترمیم کمک کند. برای زخمهای مختلف، نوع پانسمان و مدت استفاده یکسان نیست و باید بر اساس شرایط زخم انتخاب شود.
بنابراین پاسخ کوتاه این است:
در بسیاری از موارد، زخم بهتر است با پانسمان مناسب محافظت شود؛ اما همه زخمها نیاز یکسانی به پانسمان ندارند و زمان برداشتن پانسمان نیز به نوع زخم و دستور درمان بستگی دارد.

وقتی زخم کاملاً بدون پوشش رها میشود، ممکن است بیشتر در معرض موارد زیر قرار گیرد:
اصطکاک لباس
ضربه و آسیب مکانیکی
آلودگی محیط
دستکاری ناخواسته
خشک شدن بیش از حد بستر
تماس با مواد آلوده
پانسمان مناسب میتواند یک لایه محافظ ایجاد کند و در عین حال، بسته به نوع محصول، ترشحات را مدیریت کرده و شرایط مناسبتری برای ترمیم فراهم کند.
البته این موضوع به معنی آن نیست که هر زخم باید همیشه و بدون وقفه پوشانده شود. بعضی زخمها، بهخصوص زخمهای بسته یا زخمهایی که طبق نظر پزشک دیگر نیازی به پوشش ندارند، ممکن است در مرحلهای از ترمیم بدون پانسمان باقی بمانند.
خیر.
در مراقبت مدرن از زخم، هدف ایجاد محیط مرطوب کنترلشده است، نه خیس نگه داشتن زخم و نه خشک کردن بیش از حد آن.
مرطوب بودن کنترلشده بستر زخم با خیس و اشباع بودن زخم تفاوت دارد.
وضعیت | نتیجه احتمالی |
|---|---|
زخم بیش از حد خشک | ممکن است روند ترمیم مختل شود |
رطوبت کنترلشده | میتواند محیط مناسبی برای ترمیم ایجاد کند |
زخم بیش از حد خیس | خطر آسیب پوست اطراف و مَسِریشن افزایش مییابد |
پانسمان اشباعشده | ممکن است نیاز به تعویض داشته باشد |
بنابراین هدف اصلی، تعادل رطوبت است.
پوشاندن زخم معمولاً در شرایط زیر اهمیت بیشتری پیدا میکند:
زخم هنوز باز است.
زخم ترشح دارد.
محل زخم در معرض اصطکاک است.
احتمال آلودگی وجود دارد.
زخم در ناحیهای قرار دارد که مرتباً با لباس تماس دارد.
بستر زخم حساس یا شکننده است.
بیمار احتمالاً زخم را لمس یا دستکاری میکند.
پزشک یا متخصص زخم توصیه به پانسمان کرده است.
زخمهای مزمن مانند زخم پای دیابتی، زخم بستر و بسیاری از زخمهای دارای ترشح معمولاً نیازمند برنامه منظم پانسمان هستند.
برای برخی زخمهای کوچک و سطحی، پس از اینکه زخم بسته شد و دیگر ترشح قابل توجهی ندارد، ممکن است نیاز به پانسمان کاهش پیدا کند.
در زخمهای جراحی نیز زمان برداشتن پانسمان باید طبق دستور جراح باشد. برخی زخمها پس از مدتی دیگر به پوشش نیاز ندارند، در حالی که برخی دیگر باید برای مدت طولانیتری محافظت شوند.
بنابراین نباید صرفاً بر اساس ظاهر زخم تصمیم گرفت.
ممکن است باعث خشک شدن سطح زخم شود، اما خشک شدن سریعتر الزاماً به معنی ترمیم سریعتر نیست.
هدف مراقبت از زخم فقط تشکیل دلمه نیست. ترمیم زخم فرایندی پیچیده شامل التهاب، تشکیل بافت جدید، عروقزایی، بازسازی بافت و در نهایت بازآرایی بافت است.
به همین دلیل، «هرچه زخم خشکتر باشد، بهتر است» یک اصل علمی برای همه زخمها نیست.
معمولاً خیر.
زخم دارای ترشح باید از نظر مقدار و نوع ترشح بررسی شود. پانسمان مناسب میتواند ترشحات را جذب کند و از تماس طولانیمدت اگزودا با پوست اطراف جلوگیری کند.
اگر ترشحات زیاد، غلیظ، زرد یا سبز شدهاند یا همراه با بوی نامطبوع، افزایش درد، قرمزی یا تورم هستند، باید احتمال عفونت بررسی شود.
هر پانسمانی برای هر زخم مناسب نیست.
وضعیت زخم | گروه پانسمان قابل بررسی |
|---|---|
زخم خشک | هیدروژل یا گزینههای حفظکننده رطوبت |
زخم کمترشح | فوم نازک یا پانسمان مناسب حفظ رطوبت |
زخم با ترشح متوسط | فوم، هیدروفایبر یا آلژینات |
زخم پرترشح | هیدروفایبر، آلژینات یا سوپرجاذب |
بستر شکننده | پانسمان غیرچسبنده |
شرایط منتخب با بار میکروبی بالا | پانسمان ضد میکروبی مناسب |
زخم مزمن | انتخاب بر اساس علت و ارزیابی کامل |
اگر زخم هنوز باز است، بسته به محل و شرایط آن، باز گذاشتن زخم هنگام خواب ممکن است آن را در معرض اصطکاک، آلودگی یا تماس با ملحفه قرار دهد.
در بسیاری از موارد، استفاده از پانسمان مناسب میتواند از زخم محافظت کند.
اما نوع پانسمان باید متناسب با مقدار ترشح و وضعیت زخم باشد.
یکی از اشتباهات رایج، کشیدن سریع پانسمان چسبیده است.
اگر پانسمان به زخم چسبیده، نباید با زور آن را جدا کرد؛ زیرا ممکن است به بافت تازه تشکیلشده آسیب وارد شود و خونریزی ایجاد کند.
بسته به نوع پانسمان و دستور درمان، ممکن است مرطوب کردن آن با محلول مناسب به جدا شدن آسانتر کمک کند.
اگر به عفونت زخم شک دارید، باز گذاشتن زخم بهتنهایی درمان محسوب نمیشود.
زخم عفونی ممکن است به ارزیابی پزشکی، پاکسازی مناسب، دبریدمان، درمان علت زمینهای و در بعضی شرایط درمان دارویی نیاز داشته باشد.
برخی پانسمانهای ضد میکروبی مانند نقره یا محصولات حاوی PHMB نیز ممکن است در شرایط خاص و با هدف مشخص مورد استفاده قرار گیرند؛ اما نباید آنها را جایگزین ارزیابی و درمان عفونت دانست.
هوا خوردن بهتنهایی معیار ترمیم نیست. شرایط بستر زخم و کنترل رطوبت اهمیت بیشتری دارند.
خشکی بیش از حد میتواند برای برخی زخمها نامطلوب باشد.
عفونت نیازمند ارزیابی و درمان مناسب است و صرفاً باز گذاشتن زخم کافی نیست.
نوع پانسمان باید با میزان ترشح، وضعیت بستر و هدف درمان هماهنگ باشد.
اگر زخم:
بزرگ یا عمیق است؛
خونریزی آن متوقف نمیشود؛
جسم خارجی داخل آن باقی مانده است؛
درد آن افزایش یافته است؛
قرمزی یا تورم اطراف آن بیشتر شده؛
ترشح چرکی دارد؛
بوی نامطبوع ایجاد کرده؛
با تب همراه شده؛
بهمرور بزرگتر یا عمیقتر میشود؛
یا در فرد مبتلا به دیابت ایجاد شده است،
بهتر است ارزیابی پزشکی انجام شود.
برای بسیاری از زخمهای باز، محافظت با پانسمان مناسب بهتر از رها کردن کامل زخم است؛ اما انتخاب پانسمان باید بر اساس شرایط زخم انجام شود.
«هوا خوردن» بهتنهایی عامل ترمیم زخم نیست. محیط مناسب، پاکیزگی، کنترل رطوبت و محافظت از زخم اهمیت بیشتری دارند.
خیر. خشک شدن بیش از حد زخم الزاماً به معنی ترمیم بهتر نیست.
خیر. عفونت باید ارزیابی و بهطور مناسب درمان شود.
زمان برداشتن پانسمان به نوع زخم و نوع پانسمان بستگی دارد. در زخمهای جراحی باید دستور جراح رعایت شود.
در مراقبت مدرن از زخم، هدف صرفاً خشک کردن زخم یا باز گذاشتن آن نیست.
هدف اصلی ایجاد محیط مناسب برای ترمیم، محافظت از بستر زخم، کنترل ترشحات و جلوگیری از آسیب بیشتر است.
بنابراین در بسیاری از زخمها، پانسمان مناسب از باز گذاشتن زخم بهتر است؛ اما انتخاب نوع پانسمان باید بر اساس شرایط واقعی زخم انجام شود.
اگر زخم مزمن، عمیق، پرترشح، عفونی، دیابتی یا غیرقابلبهبود است، بهتر است به جای تغییر خودسرانه پانسمان، علت اصلی زخم توسط پزشک یا متخصص زخم بررسی شود.
در نوین زخم میتوانید انواع پانسمانهای تخصصی را بر اساس نوع زخم، میزان ترشح و نیاز مراقبتی بررسی کنید. انتخاب پانسمان مناسب باید بر پایه ارزیابی زخم انجام شود، نه صرفاً نام یا قیمت محصول.